Alchemie

               

"Natuurlijk" staat alles staat met alles in verband.
Het zoeken naar vragen en antwoorden over natuurfenomenen werd van oudsher; rondom 1600, met experimenten geÔnterpreteerd met een "Al-denken".
De idee: dat alles in de kosmos onderling met elkaar samenhangt. "Zo binnen, zo buiten", microcosmos en  macrocosmos spiegelen elkaar.
Materie en wetenschappelijk denken bleven met deze denkwijze dicht met elkaar verbonden.
"De mystiek" is hier zelfs uit voortgekomen .
Het boekje: "Alchemie en Mystiek"; Het Hermetisch Museum van Alexander Roob,
is een mooie weerslag van dit zoeken naar meer,
met, duidelijke alchemistische prenten
Natuurwetten werden bespiegeld; objectief en subjectief geprojecteerd, door zowel intensief studie te maken van de macrokosmos (heelal) als gelijktijdig van de microkosmos (mens).
Alles werd met elkaar verbonden als 1 geheel beschouwd. Zo binnenwereld (in het klein), zo buitenwereld ( in het groot).
Bij dit onderzoek was er een vrijheid om de subjectiviteit van de onderzoeker erbij te betrekken.
"Materie en geest waren 1 in het "HeelAl", was het uitgangspunt, wat je nu nog in het HindoeÔsme en bij Inkas terugvindt.
Door de materie en geest te erkennen, in een verbondenheid trachtten de alchemisten proefondervindelijk de materie en hun eigen geesten op een hoger plan brengen, door steeds maar eindeloos herhalend de tegenstellingen met elkaar te laten reageren, als een voortdurend mediterend gebed.
Het "huwelijk uit de tegenstellingen"; de "alchemistische bruiloft", zou de tegengestelden op een hoger inzicht moeten brengen.
Dit hoger plan werd door de alchemisten het "Goddelijke", "verlichting"; het "Goud" genoemd. 
Zij probeerden veel uit en hadden naast, de wetenschappelijke kennis, tot dat moment,
een gebedsruimte en een oven in hun werkruimte.
In de oven werden eindeloos, dag en nacht door, met meditatie en objectiviteit, de chemische veranderingen bestudeerd.
Chemische veranderingen veroorzaakt door verhitting, verdamping, smelten, enz.  
Later is deze methode van onderzoek in 2 wegen opgesplitst: in een enkel "materiŽle", (Objectief, Wetenschap) en een "geestelijke" weg. (Subjectief, Religie).
De belangstelling voor de "Alchemie" met haar totaalbeeld, doofde uit en werd later door de natuurwetenschappers geminacht.
Voor de alchemisten leverde hun wetenschap antwoorden op, voor geestelijke vragen.
Wat inzichtelijk het resultaat van alchemistisch onderzoek is geworden,
is later door de opspltsing in objctief en subjectief nooit meer aan het licht gekomen.
Wel breidden zich het materialisme en de religie, onafhankelijk van elkaar verder uit.
"De alchemistische bruiloft" tussen de materie en het geloof is op hun planken blijven liggen.
Hetzelfde streven kom je, mijn inziens ook tegen bij kunstenaars/keramisten.
Gezien het ook oneindig proefondervindelijk; empirische onderzoek naar de materie in een oven en de vrijheid in het vormen van klei.
De keramist is naast zijn subjectiviteit ook gebonden aan de objectieve wetten van de klei en natuur.
Een kunstenaar blijft in zijn werken; zoekend naar "vernieuwing", gebonden aan de natuurwetten en methodieken.
Duidelijk zichtbaar is ondertussen wel geworden, dat het projecteren van de vrije gedachte loskoppelen van de natuurwetten materie ook tot machtsmisbruik en destructie heeft geleid.

 

 


 

Dit werk is auteursrechtelijk beschermd: © Galerie Victor Benckhuijsen. 2016.  k.v.k. nr.172484880000